آخیش راحت شدم از دست این کیمیا 

هر روز یه مطلب میزاشت توی وبلاگ و بازار ما رو کساد کرده بود؛

حالا دیگه چند روزی فقط خودمم

اینم فال امروز

یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود

یا دباد آن که چو چشمت به عتابم می کشت

معجز عیسویت در لب شکرخا بود

تا بعد

یه چند روزی دارم میرم مسافرت

هم زیارت هم سیاحت

شاید نتونم بروز کنم البته سعی می کنم اگه کافی نت پیدا کردم از اتفاقات اونجا براتون بگم

به مبینا سپردم تا من نیستم این وبلاگ رو بگردونه، احتمالا هر روز يه فال حافظ و ...

پس تا بعد

فعلا

یه چند روزی من نبودم از این بهبعد یه فال هرروز براتون میگیرم وبیت اصلی یا همون مطلع شعر رو براتون مینویسم

قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس

که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست

تا بعد

امروز تولد برادرم آقا مرتضی است.

البته در اصل داداش مرتضی دایی منه که ۲۴ روز از من دیرتر چشمش به این دنیا باز شده

اما از همون بچگی اونقدر به هم نزدیک بودیم که اونو جای برادرم میدیدم

البته ما با هم صیغه اخوت هم خوندیم و رسما برادریم

چند روزه که ازش خبر ندارم

هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

تولدت مبارک آقا مرتضی

فعلا

انا اعطيناك الكوثر

كوثر يعني آب روان

چه گوارا و زلال آبي است كه از فراسوي زمان روان گشته و تشنگان حقيقت را سيراب نموده است.

امروز سالروز ميلاد ام ابيها، مادر تمام خوبي ها، حضرت فاطمه (س) است.

نمي دانم چرا هر وقت كلمه فاطمه را بر زبان مي رانم قداستي خاص وجودم را پر مي كند.؟

براي تمامي كلمات مي توان مانندي يافت اما فاطمه!

تنها كلمه اي است كه فقط فاطمه همانند فاطمه است.

و چه زيبا كلاميست :

(( فاطمه فاطمه است ))

فعلا

فعلا

صدا زد پسرم بیدار شو.

پسرک با صدای ضعیفی ناله کنان جواب مادر را داد.

با شنیدن صدای پسر، مادر سراسيمه و رنگ پريده در كنار بستر پسر كوچكش حاضر شد و علت را پرسيد؟

- غذايي كه ديروز پسر با دوستانش بيرون خانه خورده بود علت اين مريضي بود.

مادر آماده شد تا پسر را به دكتر برساند؛ همسرش صبح زود به سر كار رفته بود و او تنها چند سكه براي خرجي آنروز در ته كيفش پيدا كرد.

با هر زحمتي بود پسر را آماده رفتن به مطب دكتر كرد.

در طول مسير با هر بهانه اي بود پسر را به صحبت مي گرفت تا شايد با دلداريهايش كمي از درد فرزندش بكاهد.

پس از معالجه پزشك و تجويز دارو؛ مادر فرزند را به خانه رساند و با سكه هاي باقيمانده براي تهيه دارو و غذايي براي پسر از خانه بيرون رفت.

هنگام ظهر پسرك طلب غذا كرد و مادر با خوشرويي غذايي را همراه با داروها بر بالين فرزند آورد.

آن شب كه پدر به خانه برگشت، خانه در آرامش و صميميت پذيراي او بود ولي ...

ولي هيچ يك از خود نپرسيد كه چرا مادر تا آن زمان گرسنه بود؟؟؟

و شايد هم اصلا ندانست ...

فعلا

فعلا

ايتاليا قهرمان شد.

فعلا

• ۵شنبه ساعت حدودا ۱۵

ماجرا از جايي شروع شد که يکي از داوطلب ها که تازه از راه رسيده بود و جاش رو پيدا کرده بود منو صدا کرد و يواشکي از من پرسيد : اگه يه نفر اشتباهي به دور و برش نگاه کنه چي ميشه ؟

من خودم رو زدم به کوچه علي چپ و عين اينکه چيزي نشنيده ام، گفتم چي ؟

اينبار كمي بلندتر سؤالشو تكرار كرد طوري كه دور و بري هامون هم شنيدن. منم يه نگاهي بهش كردم و گفتم : اونوقت شايد اشتباه اشتباهي  مراقب كه اين جانب باشه پاسخنامه اش رو بگيره !

ديده بوديم كه بچه مياد به بزرگترش ميگه كه اونو ببرن دستشويي اما نه تو جلسه كنكور !

(البته با عرض پوزش از تمامي عزيزان )

براي اينكه جلسه شلــوغ نشه و مطمئن بشن كه نفر حتما ميره دستـــشويي و نمي خواد جيم بشه؛ بايد يه نفر از مراقبها اونو تا دم در دستشويي اسكورت مي كرد و ... و اين قصه تا آخر جلسه ادامه داشت.

- تو اين جلسه يكي دو نفر سنگين وزن داشتيم كه فكر كنم اگه يه غذاي مفصل هم مي خوردند صندلي تاب تحمل اونها رو نداشت.

- چندتا از بچه ها بعد از مدتي طوري روي صندلي ولو شده بودن كه بايد دو نفر هم ميومدن و اونا رو از رو صندلي جمع مي كردن!

يه مو قشنگي هم داشتيم كه فكر كنم پيرهن آستين كوتاه برادر كوچكترش رو پوشيده بود؛ آخه لباس اونقدر براش تنگ بود كه با هر نفس عميق مي شد صداي پاره شدن دكمه هاي پيرهن رو احساس كرد.

• جمعه
  

يه نگاهي به نفري كه دفترچه رو ازش گرفته بودم انداختم و صفحات رو نشونش دادم، خنده اي كرد و براي اينكه خيلي وضع وخيم تر نشه گفت : من فكر كردم مي تونيم ببريم خونه !
برگه ها رو ازش گرفتم (قشنگ برگه ها رو تا كرده بود و گذاشته بود جيبش )و گذاشتم داخل دفترچه.

و اين بود ماجراهاي كنكور 85 دانشگاه آزاد اسلامي

فعلا

از اونجاييكه ما به عنوان پيشكسوتان دانشگاه تو هر برنامه اي شركت داريم، امروز هم تو دو نوبت صبح و عصر به عنوان مراقب كنكور در خدمتتون بوديم.

مي خوام براتون از اتفاقات و بخصوص از نفراتي كه براي دادن كنكور اومده بودن بگم:

همون ابتداي كار قبل از شروع كنكور كه پاسخنامه هارو ميدن رابط سالن بجاي پخش پاسخنامه سوالارو پخش كرد كه بعد از چند دقيقه  چند تا از داوطلب ها اعتراض كردن كه : بابا ما چند بار كنكور داديم اول بايد پاسخنامه رو بدين.

كنكوري كه اولش اينطوري شروع بشه خدا آخر و عاقبتش رو بخير كنه؛

من هر چقدر بنويسم بازم جا داره
البته اين فقط مال نوبت صبح كنكور بود نوبت بعد از ظهر رو به همراه ماجراهاي روز جمعه كنكور براتون مي نويسم.

فعلا

اینم چند تا از شعرهای دلنشین سهراب

فعلا

اگه تونستم ،بعد از كنكور اتفاقات جالبي كه اونجا افتاده واستون مي نويسم

تا بعد

تو این روزای اولی که من به این وبلاگ اضافه شدم به این خاطر سرم به كنكور مشغول بود نتونستم چيزي بنويسم

اين هفته دو بار كنكور دادم، يكيش روز جمعه كنكور هنر و اون يكي يكشنبه تو رشته علوم انساني بود.

اولي رو زياد خوب نبود (البته من بلد بودما اونا سوالارو اشتباهي داده بودن)

دومي هم كه مال رشته خودم بود بدك نبود (اين بار طراح سوالا كارشو بلد بود )

البته بيشتر خودم دوست دارم هنر قبول شم.

راستي از اين كه به بنده دلگرمي ميدين و برام آرزوي موفقيت مي كنين ممنونم

دعا كنين بتونم سد كنكور رو پشت سر بذارم و وارد دانشگاه بشم

امروز دلم گرفته

چیز خاصی هم ندارم که بنویسم

فقط یه جرقه می خوام که بغضم بترکه

نمی دونم چرا

هر چی فکر می کنم هیچ بهونه ای پیدا نمی کنم

پرم از بغض

من هر وقت دلم پر می شه میرم وادی رحمت، نمی دونم چرا اونجا آروم می شم

دلم قرار پیدا می کنه

فردا

اگه فرصت کنم باید برم

فعلا

بالاخره این همسفر جدید ما کارش رو شروع کرد اما چرا اینقدر دیر؟

من بیشتر می خواستم ایشون از لحظات قبل کنکور برامون بنویسن اما...

منتظر می مونیم تا برامون از خود کنکور بگه

برای موفقیت ایشون دعا می کنم

فعلا

سلام

براي اولين پست كمي دير كردم اما همين الان كه دارم اينو مي نويسم دارم آماده ميشم كه برم براي كنكور

چند ساعت ديگه كنكور دارم

دعا كنين

از این به بعد نویسندگان این وبلاگ به دو نفر افزایش پیدا می کنه

دوستی که پشت کنکوریه و داره برای کنکور امسال آماده می شه

فکر کنم مطالبش خوندنی باشه

با آرزوی موفقیت برای این دوست تازه وارد به عرصه وبلاگ نویسی

فعلا

سلام بچه ها

امروز تولدم بود. می خواستم یه تصویر از بچگی هام بذارم تو وبلاگ اما عکسی کم سن و سال تر از این پیدا نکردم

من اینجا نه ماهمه. چطوره؟

فعلا

آن مرد با دولت عشق آمد

همو که همه را می شناسد و در هوای تازه تنفس می کند

مردی از جنس مردم که دولت رفاه را تشکیــل داد و برای هر جــوان

ایرانی ۵۰ هزار تومان ماهیانه پرداخت نمود تا زندگی خوب برازنده

ایرانی باشد

و ثابت کرد که

می شود و می توانیم

این متن رو بنده درست یک سال پیش، موقعی که نتایج دور دوم انتخابات اعلام شد نوشتم. اگه دقت کرده باشین از شعارهای تمامی کاندیداهای ریاست جمهوری تشکیل شده.

فعلا

می گفت باید برای یار و اثبات عاشقی جان داد.

حرفش این شده بود، از عمر من بکاه و بر عمر او بیافزا

آخر به آرزویش رسید

وصیتش این بود که او را در ظلمات شب دفن کنند تا روشنایی ها فراموش نکنند که زمانی کسی بود که تابندگی اش خورشید را بی فروغ می کرد؛ وصیت کرد قبرش را مخفی کنند تا ...

تا فقط برای یار باشد و بس !

جرمش فقط این بود که عاشق بود.

عاشق علی (ع) و ولایتش.

به مناسبت سالگرد شهادت دکتر چمران -سردار جنگهای نامنظم

با یک روز تاخیر

عشق هدف حیات و محرک زندگی من است. و زیباتر از عشق چیزی ندیده ام و بالاتر از عشق

 چیزی نخواسته ام.

عشق است که روح مرا به تموج وا می دارد، قلب مرا به جوش می آورد  ، استعدادهای  نهفته

 مرا ظاهر می کند، مرا از خودخواهی و خودبینی می راند. دنیای دیگری را حس می کنم . در

 عالم وجود محو می شوم. احساس لطیف و قلبی حساس و دیده ای زیبا بین پیدا می کنم.

به خاطر عشق است که فداکاری می کنم. به خاطر عشق است که به دنیا با  بی اعتنایی می نگرم

 و ابعاد دیگری را می یابم . به خاطر عشق است که  دنیا را زیبا می بینم و زیبایی را می پرستم.

 به خاطـــر عشق است کـه خـــدا را حس می کنم و او را می پرستم و حیـــات و هستی خود را

تقدیمش می کنم.

برگرفته از کتاب « خدا بود و دیگر هیچ نبود »

دستنوشته های شهید دکتر چمران