تار و پود مصطفی یک لاله بود آن هم بسوخت ...

 فعلا

داشتم اشعاری از بنیانگذار انقلاب رو می خوندم که رسیدم به این ابیات :

غم مخور  ایام هجران رو بپایان میرود                این خماری از سر ما می گساران میرود

پرده را از روی ماه خویش بالا می زند             غمزه را سر میدهد غم از دل و جان میدهد

بلبل اندر شاخسار گل هویدا می شود              زاغ با صد شرمساری از گلستان میرود

محفل از نور رخ او نور افشان می شود               هر چه غیر از ذکر یار از یاد رندان میرود

ابرها از نور خورشید رخش پنهان شوند                 پرده از رخسار آن سرو خرامان میرود

وعده دیدار نزدیک است یاران مژده باد

روز وصلش میرسد ایام هجران میرود

اسفند ۶۷

وقتی به تاریخ سروده شدن شعر دقت کردم متوجه شدم تنها جند ماهی زودتر از رحلت آن عزیز سفرکرده بود.

فعلا

فکر کنم نتونین حدس بزنین که امروز چه روزی بود !!!!

.

.

.

امروز سوم خرداد سالروز تولد وبلاگ بود ...

به عبارت دیگر :

وبلاگ یکساله شد

شاید روزی که برای اولین بار شروع کردم به نوشتن تو وبلاگ ، فکرش رو هم نمی کردم که این دلنوشته ها اینطوری بتونه منو به خودش وابسته کنه

روزای اول در حد وقت گذرانی بود

اما حالا دیگه تبدیل شده به یک علاقه

 علاقه ای که نمیشه به راحتی از اون دست برداشت

.........

بهتر بگم : نوشتن

وقتی قلم روی کاغذ شروع به حرکت می کنه ، تمام عقده های دل آدم خالی میشه روی کاغذ و این حال خوشایندیه که فکر کنم فقط با نوشتن میشه اونو به دست آورد .

بگذریم ...

یکسال گذشت

از اولین مطلبی که تو وبلاگ نوشته شد

تو این مدت ممنونم از همه دوستایی که اومدن و به من سر زدن

تمام اونایی که از طریق وبلاگ نویسی باهاشون آشنا شدم و همراهیشون با بنده باعث بهتر شدن وبلاگ شد.

از تمام کسایی که سر زدن به وبلاگ و نظر نوشتن

حتی اونایی که با اسامی مستعار نظر گذاشتن تو وب

و حتی از عزیزایی که اومدن و فقط مطالب رو خوندن و اصلا ردپایی از خودشون به یادگار نذاشتن

از دوستایی که هر چند روز یه بار قدم رو چشم بنده میذارن و وبلاگ رو منور به حضور خودشون می کنن

ممنون و متشکرم

پ . ن :

از دو سه روز پیش مطلبی رو آماده کرده بودم که بذارم تو وب.

اما نمی دونم چرا شانس بعضی موقعها با آدم یاری نمی کنه !!!

تمامی مطبی که نوشته بودم با دفترچه ای که مطالب تو اون بود موند دست یکی از دوستان

و من امروز مجبور شدم تمام مطالب بالا رو همینجوری آن لاین بنویسم بعنوان پست تو وبلاگ.

امیدوارم که تو این یکسال از مطالب و تصاویر وبلاگ لذت برده باشین

و قول بدین که منو تو ادامه راه با نظراتتون کمک کنین

پس منتظر نظراتتون هستم .... هر روز

یا علی

فعلا