شب قدر است اگر قدرش بدانی !

عاشقان پنجره باز است ...

و سفره نیز

سفره ای به میزبانی خدا

سفره ای که همه ما دور آن جا می شویم

مانده فقط اشتهای مان

و اینکه چقدر از این سفره با برکت بهره مند شویم

همین !

چه حس و حال عجیبی دارند برایم یکشنبه ها !

درست سه هفته پیش یکشنبه بود که آماده می شدیم برای حرکت.

عصر روز یکشنبه نوبت پروازمان بود و تنها تب و تاب زیارت مرقد حضرت رسول (ص) و قبرستان بقیع بود که می کشیدمان.

وقتی رسیدیم حتی قبل تر از کاروان، با چند تن از دوستان راهی مسجدالنبی شدیم و پس از عرض سلام و ارادت راهی بقیع شدیم.

                                 بقیع ؛

بقعه باقی از بغض فرو خورده خاک !

یکشنبه بعدش حس و حال عجیب تری به سراغمان آمد ؛ آماده می شدیم برای مُحرم شدن ؛

لحظاتی وصف ناشدنی !

دعوت پروردگار را لبیک گفتن و حرکت به سوی حرم.

در ورود به حریم حرم امن الهی مُحرم شدیم تا شاید به حُرمت دل آرزومندمان مَحرم شویم.

*اینجا دیگر جایی برای نوشتن نیست. هر چیزی که از لحظه محرم شدن تا اولین چشم دوختن به خانه خدا میان تو و خدایت می گذرد همانجا باید گذاشت و گذشت ...

وقتی روحانی با سرهایی پایین، شرمنده از گناهان ، شرمنده از کرده هایمان ، شرمنده از نکرده هایمان راهنماییمان می کرد تا وارد مسجدالحرام شویم ؛ انگاری یک عمر برایم گذشت.

(متن کامل در ادامه مطلب)

با سلام خدمت همگی دوستان و خوانندگان وبلاگ

من برگشتم

نمیدانم تا چه اندازه خواهم توانست حال و هوای بهشتی آنجا را در خودم زنده نگه دارم

انشالله که بتوانم.

از همه عزیزانی که در نبود بنده به وبلاگ سر زدند و نظر نوشتند ممنونم

و معذرت میخوام از بابت اینکه نتونستم نظراتشون رو جوابگو باشم.

پ.ن:

بعد از  گذشت چند روز و کلنجار رفتن با خستگی راه و کسری خوابهای تلنبار شده امروز یادم افتاد سری هم به وبلاگ بزنم و سراغ خواننده ها رو بگیرم

اگه قسمت باشم سعی می کنم از دست نوشته های سفر و تصاویری که گرفتم بذارم تو وبلاگ

فعلا